Eens wandelde ik diep denkend op een begraafplaats dat wij als mens het concept van 'de dood' mooi wisten te versieren ze leefde in onze gedachten verder en we vonden antwoorden
in een verzonnen verhaal waar de symbolen van tijd als een laag vernis de essentie van het leven mist als wandelingske tussen al die verzonnen verzinsels van herdenken als ik me betrap het leven te snappen dan gaat er mij iets gebeuren en op dat moment niet te verdragen al de oplossingen op al mijn vragen hier liggen kleine kindjes en wist me niet te gedragen voelde verraad wandelend met mijn dochtertje gaf ze me de raad over een soort hemel dat bestaat en dat ik daar op haar moet wachten. Ik zal er staan en zal op wachten maar ik weet nu dat als er niemand staat ik je nooit loslaat.
in een verzonnen verhaal waar de symbolen van tijd als een laag vernis de essentie van het leven mist als wandelingske tussen al die verzonnen verzinsels van herdenken als ik me betrap het leven te snappen dan gaat er mij iets gebeuren en op dat moment niet te verdragen al de oplossingen op al mijn vragen hier liggen kleine kindjes en wist me niet te gedragen voelde verraad wandelend met mijn dochtertje gaf ze me de raad over een soort hemel dat bestaat en dat ik daar op haar moet wachten. Ik zal er staan en zal op wachten maar ik weet nu dat als er niemand staat ik je nooit loslaat.